22.Hafta (Ortaya Karışık)

     Bir varmış bir yokmuş hikayesine döndü bu blog yazılarım. Bir hafta yazıyorum sonra iki hafta ses soluk yok. Alışkanlık haline getirmedim bu durumu ama her hafta yazmak istesem de zaman o kadar çabuk geçiyor ki, inan bazen yetişemiyorum. Ve sen bu zamanın içinde gerçekten kocaman oldun. Artık beni gün içerisinde bile tekmelemeye başladın. Boyun uzadı, kilon 450 gr oldu, omurgaların tamamlandı. Yüzünün şekli oturdu. O küçük parmaklarını sürekli emmeye başladın. Bence seni bu kadar ayrıntılı incelememiz delilik. Ama teknolojiye uyum sağlıyoruz annecim. Kalp atışını, şeklini, beyninin içini, poponu bir daha bu kadar ayrıntılı göremeyeceğimiz kesin :))  Bu kadar ayrıntılı bir şekilde seni görsek de bana benzediğini hala baban göremedi birtanem. Kısmet. Bu arada Bende 67 kiloya yaklaştım :)) Seninle olan bağımız her geçen gün artıyor. Sen büyüdükçe bende büyüyorum. Artık baban bizi, tombul yanaklım diye sevmeye başladı. Ama ilerde bu tür espirilerin acısını bir güzel çıkartırız birlikte. Sen hareketlendikçe, bende bu durumu fırsat bilip, biraz yürüyüş yapmaya karar verdim. Ama günde 25 dakika bile yürüdüğüm pek söylenemez. Yinede elimden geleni yapıyorum. Sana daha iyi oksijen gitsin diye :))). Bol bol su içmeye başladım. günde 3 litre diyen doktorlara, 2 litre su içiyorum yaşasın diye cevap veriyorum. Hayatımda hiç bu kadar çok su içmemiştim. Ama içtiğim sular sana gelmeden, lavoba da buluyorum kendimi. Bu durumda bi sıkıntı var sanırım. :))

     Yoğun geçen iki hafta içerisinde sana güzel haberlerim de var. Selim abin evlendi. Çok eğlendik ve çok güzel bir düğünü oldu. Zaten bence o müzik seslerinden ve benim yerimde  duramayaşımdan dolayı, dışarda bişiler olduğunu anlamışsındır. Bunları ben söylemiyorum. Bilim adamları sizin herşeyi hissettiğinizi, müzikleri duyduğunuzu, sesimizi duyduğunuz söylüyor... İkinci güzel haberim ise arkadaşın Mete dünyaya geldi. Bizlere kucak açtı. Biraz erken olduğunu düşünüp, telaş yapsak da, herşeyde bir hayır vardır. Elhamdülillah Metemizin ve Fatma teyzenin sağlığı yerinde. Annesi ve bizler biraz daha çok özleyeceğiz Meteyi o kadar. Onun dışında herşey yolunda. Ama benim karşımda o kadar güçlü bir anne adayı vardı ki, inan gurur duydum. Evet bakışlarından, bir anne olarak endişesini anlasam da, Mete için hemen toparlandı. Aslında o gün karşımda çok güzel bir tablo vardı. Mete biraz süpriz yaparak dünyaya geldi ama bize arkadaşlığın, dostluğun, ailenin ve eşin ne kadar önemli olduğunu söyledi. Endişe duygumuzu bir kenara bırakıp, teslim olup dua etmemiz gerektiğini söyledi. Şimdiden bize annelik telaşını, heyecanını yaşattı ve plan yapmamız gerektiğini söyledi. Belki de bu yüzdendi onun dünyaya erken gelişi... Onu çok seviyoruz ve Hoşgeldin Mete... Bu dünya onun ve diğer tüm evlatlar için cennet olsun inşallah...