30. Hafta (Son Çeyreğe Giriş :))

  Hamileliğimin son zamanlarına hızlı adımlarla koşuyoruz. Başlarda ne kadar çok vakit var dediğim hamilelik için, şimdilerde ne kadar çabuk geçti der oldum. Son zamanları ya kıymete bindi. Koskoca 30 haftadan geriye baktığımda ne miğde bulantılarım aklıma geliyor ne de miğde yanmalarım. Artık hayırlısıyla bu son süreyi de sağlıkla geçirip seni kucağıma almayı hayal ediyorum. Sürekli oğlumu görmek için ultrasona gitmeyi isterken artık benimle kurduğu iletişim sayesinde ultrasona bile gerek duymuyorum. Sabah ben uyanır uyanmaz başlayan tekmeleri, öğle arasında yürüyüş yaparken ki ayağını dayayıp zorlamaları, akşama doğru şiddetini artıran tekme ve kıvrak hareketleri sayesinde sürekli iletişim halindeyiz. Hiç yabancı cisimlere gerek yok. Tabi kime benzeyeceği, kilosu, boyu gibi gereksiz detayları merak etmiyor da değilim. Ama en önemlisi sağlıklı olman birtanem. Yinede rutin bilgileri de yazıyım. Yusuf Alim artık 1. 700 gr ağırlığında kocaman bir delikanlı olmuş, boyu uzamış, banada güzelce kilo aldırmış. Tam tamına 74 kilo ile 30. haftaya giriyoruz. İkimizide tebrik ediyorum. İyi beslenmişiz:)). 

  Hamilelikte sağlıklı beslenmek, çok yememek, dikkat etmek çok önemli. Hep bu tür cümleleri duyarak, abartmadığımı sanarak bir hamilelik geçirdiğimi düşünsem de bünyemin bana yaptığı oyunu da bilmek gerek. Ne yesem hemen kiloya çevirmesi konusunda ne yapabilirim bilmiyorum. Sanırım artık tatlıya veda etme zamanı geldi. Bence bir anne adayı bu dönemde nasıl mutlu oluyorsa öyle yapmalı. Çünkü zaten doğumdan sonra annenin de, eşinin de, hayatı, ilgi odağı değişecek. O yüzden anne olmanın tadını çıkartmalı. Benim bu dönem boyunca öğrendiğim en güzel şey hamilelik tek başına yaşanacak bir süreç değil. Evde oturulması, yatılması gereken bir süreç hiç değil. Normal rutin hayata devam etmek, insanı çok rahatlatıyor ve  bu sürece eşini de dahil edersen, daha mutlu oluyorsun. En azından ben denedim ve daha mutlu oldum :).  Birlikte oda hazırlıklarına başladık. Gelmeden evimizin düzenini değiştirmeyi başardı. Bakalım dünyaya gelince ne yapacak.  Merakla bekliyoruz :))...

   

24. ve 25. Hafta ( Büyüdük biz...)

     Sevgili oğlum ve ben artık kocaman olmaya başladık. Ben tam tamına 70 kilo olarak, hamileliğimden bu yana 11 kilo almayı başardım. Oğlumda bu kilomun sadece 800 gramına sahip :)) Sıkıntılı durumları paylaşmayı hiç sevmiyorsun. Artık hamileliğim uzaklardan bile belli. Tabi karnımın burnuma doğru büyümeye başlamasıyla, miğde sıkıntılarım tekrar merhaba dedi. Ama bu haftaların en güzeli senin tekmelerini sabah, öğle ve akşam hissetmem :). Hiç bu kadar hareketleneceğin aklıma gelmemişti. Başta bir endişe yaşadım. Çünkü ufak ufak tekmelerin yerini güçlü tekmelere bırakmıştı. Ama bunun çok normal olduğunu, senin gelişiminin bir göstergesi olduğunu öğrenince tekmelerini dahada bir sever oldum.  Seninle buluşmamızda keyfin pek yerindeydi, ağzını sürekli kımıldatıyordun :) Doktorun dediğine göre bir şeyler yiyorsun :()... Bu gidişle doğmadan küçük bir göbeğin olacak :)) Sana aldığımız kıyafetleri giyemeyeceksin. Bu arada hazırlıklarımıza hızlı bir şekilde başladık.  Hem çeyzimizi hemde odamızı aldık. Anneannenle hastane çıkışını, banyo takımını, kıyafetlerini, çift çift takımlarını, yeleklerini, battaniyelerini, çoraplarını aldık. Çeyizinin çoğunu tamamladık. Onları tek tek seçmek, bakmak çok eğlenceliydi. O zaman anladım, zamanın yaklaştığını.  Allah'ın izniyle tüm kıyafetlerini üzerinde de görmek nasip olur. Babanla da yaptığımız uzun araştırmalar sonucu, odanı da Çilekten almaya karar verdik. Hem zararsız olması, boya içermemesi, kolay silinebilir olması bizim karar vermemizde etkili oldu. Umarım sende beğenirsin.  Senin için bir şeylere bakmak gerçekten çok eğlenceli. Şükürler olsun son üç ayımıza girdik.  Bir yandan senin için koştururken bir yandan da  kendi hayatım da yapmam gerekenlerin listesi arttı. İş yerindeki işlerimi tamamlayıp, biran önce dinlenmek istiyorum. Okulum da başladı. Tek ders aldığım için daha rahat atlatacağımı düşünüyorum. Doğum öncesi bol bol dinlenip, seni enerjiyle karşılamak istiyorum. İnşallah bu süreleri baban, sen ve ben birlikte güzel bir şekilde atlatırız.