Sevgili oğlum ve ben artık kocaman olmaya başladık. Ben tam tamına 70 kilo olarak, hamileliğimden bu yana 11 kilo almayı başardım. Oğlumda bu kilomun sadece 800 gramına sahip :)) Sıkıntılı durumları paylaşmayı hiç sevmiyorsun. Artık hamileliğim uzaklardan bile belli. Tabi karnımın burnuma doğru büyümeye başlamasıyla, miğde sıkıntılarım tekrar merhaba dedi. Ama bu haftaların en güzeli senin tekmelerini sabah, öğle ve akşam hissetmem :). Hiç bu kadar hareketleneceğin aklıma gelmemişti. Başta bir endişe yaşadım. Çünkü ufak ufak tekmelerin yerini güçlü tekmelere bırakmıştı. Ama bunun çok normal olduğunu, senin gelişiminin bir göstergesi olduğunu öğrenince tekmelerini dahada bir sever oldum. Seninle buluşmamızda keyfin pek yerindeydi, ağzını sürekli kımıldatıyordun :) Doktorun dediğine göre bir şeyler yiyorsun :()... Bu gidişle doğmadan küçük bir göbeğin olacak :)) Sana aldığımız kıyafetleri giyemeyeceksin. Bu arada hazırlıklarımıza hızlı bir şekilde başladık. Hem çeyzimizi hemde odamızı aldık. Anneannenle hastane çıkışını, banyo takımını, kıyafetlerini, çift çift takımlarını, yeleklerini, battaniyelerini, çoraplarını aldık. Çeyizinin çoğunu tamamladık. Onları tek tek seçmek, bakmak çok eğlenceliydi. O zaman anladım, zamanın yaklaştığını. Allah'ın izniyle tüm kıyafetlerini üzerinde de görmek nasip olur. Babanla da yaptığımız uzun araştırmalar sonucu, odanı da Çilekten almaya karar verdik. Hem zararsız olması, boya içermemesi, kolay silinebilir olması bizim karar vermemizde etkili oldu. Umarım sende beğenirsin. Senin için bir şeylere bakmak gerçekten çok eğlenceli. Şükürler olsun son üç ayımıza girdik. Bir yandan senin için koştururken bir yandan da kendi hayatım da yapmam gerekenlerin listesi arttı. İş yerindeki işlerimi tamamlayıp, biran önce dinlenmek istiyorum. Okulum da başladı. Tek ders aldığım için daha rahat atlatacağımı düşünüyorum. Doğum öncesi bol bol dinlenip, seni enerjiyle karşılamak istiyorum. İnşallah bu süreleri baban, sen ve ben birlikte güzel bir şekilde atlatırız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder