28 Mayıs 2014 Çarşamba

34,35,36 ve son haftalar...
   
  Bloguma uzun süredir yazmıyorum. Tembellikten olsa gerek. Ama bugün doktora gittiğimde senin dünyaya gelmene 1, 2 gün kaldığını öğrenince, tembelliği bir kenara bırakıp, geçtim bilgisayar başına. Bu zamana kadar hayatımızda güzel değişiklikler oldu. Sağlıklı bir şekilde büyümen devam etti. Doğum için uygun olan pozisyonun aldın. Nasıl bir mucizesinki her hafta olması gerektiği kadar büyüyüp, doğum için gerekli hazırlıkları yapıyordun. Bana da annen olarak seni izlemesi kalıyordu:)). 37. Hafta işten çıkma zamanım gelmişti. Tüm işlerimi toparlayaarak, yeni yaşam alanımı eve yönlendirdim. Anne olmaya başlamamla birlikte hayatımda bir sürü değişiklikler olmaya başlamıştı. Ama benim için en önemli değişiklik, işten ayrılmamdı. Yani kısa süreliğinede olsa, gün içerisinde evde nasıl vakit geçireceğimi bilmiyordum. Bu evi sevmediğimden değil, alışkanlık olmuştu her sabah evden dışarı çıkmak. Ama yinede çok çabuk uyum sağladım. Bol bol uyudum, dinlendim. Senin için gerekli olan hazırlıklarımızı tamamladık. Son haftalar sürekli ne zaman doğucağını düşündüm desem yeridir :)). Kafamı oyalamak için kitap aldım. Sana tek taraflı hazırlık yapmadım. Anne olarak kendimi de geliştirdim :))). Korkma seni kitaplara göre yetiştirmicem ama mutlaka faydasını göreceğiz birlikte. Bunun yanında bitirmemiz gereken cüzlerimize başladık ama yarısını bile gelemedik oğlum. İnşallah sen doğana kadar tamamlarım. Bu arada 37. Haftadan itibaren her ayda 1 olan kontrollerimiz hafta da1oldu. Her hafta buluştuk :)) ve bize bu zamanımızda anneannen hep yardım etti. Şuan bir yandan yazıyorum, bir yandan doğum ağrılarımın başlamasını bekliyorum. Çünkü doktorumuz 1, 2 gün içinde seni kucağıma alıcağımı söyledi. Gerçekten çok heycanlıyım. Hamile olmayı çok sevdim, inşallah anne olmayı da severim.  Bu 9 ay boyunca her türlü destekçim, hayat arkadaşım, dostum, sevgilim, arkadaşım olan eşime, babana gerçekten teşekkür ederim.  Onu çok seviyorum. Bu süre içerisinde ona olan sevgim daha da arttı. Onu ve seni çok seviyorum. Benim hayatımı güzelleştirdiniz. İyiki varsınız. Tabiki babanın yanında koruyucu, yardımcı meleğim olan anneme de ne kadar teşekkür etsem az. Anneannende her zaman yanımızdaydı. Her şeyimizle ilgilendi. Senin ağzını lezzetli lezzetli açıp kapamaların anneannen sayesinde. Süsünle, püsünle her şeyinle ilgilendi. İkimizde çok şanslıyız. Seni çok seviyorum... Sanırım iki güne kalmaz buluşuruz. Görüşmek üzere birtanem. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder